diary of realities

เหลือเพียงเท่านี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้ายังนั่งรอรับศพยายอยู่ที่โรงพยาบาลภูมิพล

และระหว่างที่รอรถมารับศพยายออกจากโรงพยาบาล

มีโอกาสได้เห็นขั้นตอนการฉีดยาศพ เป็นครั้งแรก

กลิ่นฟลอมารีนที่กำลังจะฉีดให้ยายแรงมากจนเราเวียนหัว

ต้องขอตัวออกมานั่งข้างนอก ในใจไม่นึกกลัวมีแต่ความกังวล

หรือเป็นเพราะช่วงสายที่ถอยรถชนประตูบ้านนั่นด้วยหรือเปล่า

บ่ายสองโมง รถตู้จากวัดพระศรีมหาธาตุพร้อมกับพระรูปหนึ่ง

ก็มาถึงโรงพยาบาล ท่านบอกให้พูดตามท่านแล้วบอกยายว่าจะพาไปที่วัด

ระหว่างทางในใจก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย รวมทั้งการปลงอนิจจัง

จะมีอะไรมากไปกว่านี้อีกมั้ยคนเรา ที่ไม่ว่าจะยากดีมีจนแค่ไหน

ที่สุดท้ายที่ทุกคนต้องเข้าไปอยู่ก็มีเพียงบ้านหลังนี้

พยายามจะไม่คิดอะไรต่อ เพื่อให้ใจไม่สงบไปมากกว่านี้

ศพตั้งสวดพระอภิธรรมอยู่ที่วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขน ศาลา 11

ยายมีลูกสี่คน ลุงช่วง หรือ ช่วงวิทย์ รัตนชำนอง ณ นคร

ซ้อกุ้ง พี่ปู พี่น้อง

ขอโทษนะ หล่อนนึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะเขียนอะไร

ทราบเพียงแต่ว่าเวลานี้พาหัวใจโซโซกลับมาถึงบ้านที่จ.สระแก้ว แล้ว

อ่อ นึกสิ นึกรักแม่มาก มากขึ้นไปอีกจนอธิบายไม่ถูก

เพื่อน น้อง พี่ในไดอารี่ทุกคนเลยนะคะ

ถ้ามีเวลาหรือโอกาสอย่าลืมแสดงความรักต่อคนที่คุณรัก

แล้วก็บอกคนที่คุณรักด้วยนะคะ ว่าพวกคุณรักเขาแค่ไหน

อย่าบอกรักแต่ปากหล่ะ ทำให้เขาและเธอเห็นด้วย

มาบอกเอาวันที่เจ้าตัวเค้าไม่รับรู้ความรู้สึกเหล่านั้นแล้ว

มันจะมีประโยชน์อะไรจริงมั้ย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฝากเพลงนี้ถึงคุณยายดวงใจ รัตนชำนอง นะคะ

 

เหนื่อยล้า...นานแล้ว
เธอใช้เวลาชีวิตที่ผ่านมานั้น เพื่อฉันและคนมากมาย

ผ่านร้อน...ผ่านหนาว
เธอสร้างมันตามความฝันจนเกิดวันนี้ เพราะรักและความจริงใจ

จากนี้...วันนี้
มันถึงเวลาที่ฉันจะกล่อมเธอนั้น ให้พักให้นอนผ่อนคลาย

หลับตา...หลับตา
มีเรื่องใดๆ เคยคิดและห่วงใยนั้น ฉันขอให้ลืมมันไป


หลับฝัน...พบเจอแต่สิ่งสวยงาม...นอนหลับอยู่บนปลายฟ้า
สายลมจะโชยพัดมาให้นอนสบาย


ฝากฟ้า..ตรงนี้
ให้ฟ้าดูแลเธอได้ทุกอย่างแทนฉัน เมื่อฉันและเธอห่างไกล

หลับตา...หลับตา
และใช้เวลาที่เหลือไปกับความฝัน ที่แสนงดงามในใจ


หลับฝัน...พบเจอแต่สิ่งสวยงาม...นอนหลับอยู่บนปลายฟ้า
สายลมจะโชยพัดมาให้นอนสบาย


ฝากฟ้า..ตรงนี้
ให้ฟ้าดูแลเธอได้ทุกอย่างแทนฉัน เมื่อฉันและเธอห่างไกล

หลับตา...หลับตา
และใช้เวลาที่เหลือไปกับความฝัน ที่แสนงดงามในใจ


ด้วยความฝันที่แสนงดงามในใจ


ด้วยความรัก คิดถึงเหลือเกิน...... จากหัวใจ

 

 

 

 

 

ปล.แล้วจะกลับมาลบเพลงออกนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

.

.. เวลาที่มีเป้าหมายในการหายใจ ช่างมีความสุขในการมีชีวิตจริงๆ ..
คุณยายได้พักจริงๆแล้วละแป้ง


เสียใจด้วยนะ


เรายังต้องเจอการจากลาในรูปแบบนี้อีกหลายครั้ง หลายหน


เข้มแข็งไว้
ปล. พี่รักเอ็ง รักจ้าภู รวมไปถึงคุณของเอ็งด้วย ฝากจุ๊บหลาน 2 ที
000234
31 ก.ค. 2551 เวลา 22:23 น.
เข้ามา บอกรัก


และเข้ามากอดๆๆ

กอด ทีเดียวพร้อมเจ้าตัวเล็กเลย
002083
2 ส.ค. 2551 เวลา 07:48 น.

เมื่อวันหนึ่งรู้ว่าตัวเองจะต้องตาย ก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่าเกิดมาทำไม แต่กลับได้พบคำตอบที่ว่า ความสุขคือะไรแปลกจัง

เวลาที่มีเป้าหมายในการหายใจ ช่างมีความสุขในการมีชีวิตจริงๆ
อ่านประโยคนี้แล้วร้สึกดีครับ
001390
2 ส.ค. 2551 เวลา 08:39 น.
เสียใจด้วยครับแป้ง



4 ส.ค. 2551 เวลา 02:23 น.
เสียใจด้วยครับคุณ
003605
5 ส.ค. 2551 เวลา 08:46 น.
พูดไม่ออก ค่ะ เสียใจด้วยจริงๆ
000559
6 ส.ค. 2551 เวลา 12:09 น.
ขอให้คุณยายไปสู่ภพใหม่ที่ดี

และแสดงความเสียใจ

กับเจ้าของไดด้วยนะคะ
001939
7 ส.ค. 2551 เวลา 20:40 น.
เสียใจด้วยนะครับ

000652
8 ส.ค. 2551 เวลา 09:54 น.
คุณ..โอเคมั๊ย..
003604
11 ส.ค. 2551 เวลา 23:57 น.
เสียใจด้วย
อารมเดียวกะตอนเสียเพื่อนผมเลย
001120
18 ส.ค. 2551 เวลา 01:21 น.
เสียใจด้วยว่ะเจ๊ บรรยากาศเนี่ย เค้ารู้เลยว่ามันเป็นยังไง
เพราะเค้าเองก็เจอเรื่องนี้ ไม่ต่างกะเจ๊เลย

นั่งมองเค้าหมดลมไปต่อหน้า

เดินตามไปดูเค้าฉีดยา

บลา บลา บลา

สวด เผา


บอกไม่ถูกว่ะ แต่คิดว่าเจ๊คงรู้สึกไม่ต่างกัน

ดูแลตัวเองนะเจ๊นะ

เทคแคร์

000004
19 ส.ค. 2551 เวลา 20:18 น.
หายไปเลย ดีขึ้นหรือยังครับ
000652
17 ก.ย. 2551 เวลา 16:19 น.
หายไปไหนฟ่ะ
000234
25 ก.ย. 2551 เวลา 08:21 น.
หายไปไหน???
000214
We*
10 ต.ค. 2551 เวลา 01:39 น.
เสียใจด้วยนะคะ
หวังว่าจะดีขึ้นในเร็ววัน

..
ฉันก็พยายามแสดงออกทั้งทางการพูดและการกระทำ
ให้ไปด้วยกันอย่างสมดุลอยู่เหมือนกันค่ะ
002214
15 ต.ค. 2551 เวลา 00:33 น.
เจ๊ เค้าพยายามโทรหาเจ๊ แต่โทรไม่ติดเลย
เป็นไงบ้างวะคะ ตอนนี้

เป็นห่วงอย่างยิ่ง
000004
26 ต.ค. 2551 เวลา 21:21 น.
11 ธันวาแล้ว..เกือบข้ามปีแล้วนะคุณ..^^
003604
11 ธ.ค. 2551 เวลา 22:56 น.
เจ๊โว๊ยยย เจ๊ ได้ยินมั้ยยยย

ไม่รู้ว่าพี่จะได้อ่านตอนไหน
พี่เป็นยังไงบ้าง หวังว่าพี่กับหลานและคุณนายแม่สายดี (คนอื่นๆ ด้วย หนูนึกไม่ออกแล้วล่ะ)
พยายามโทรหา เพราะเห็นว่าหายไปนานมาก
แต่มันโทรไม่ติดเลย T-T
เป็นห่วงและคิดถึง ไม่มีอะไรมากมาย
คิดถึงจริงๆนะ

หนูรักเจ๊ว่ะ

คิดถึงเจ๊นะ
ดูแลตัวเองด้วย

000004
untitled
22 ธ.ค. 2551 เวลา 22:37 น.
สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๒ ครับ

ขออำนาจสิ่งศักสิทธิ์ ทั้งหลาย
โปรดจงดลบันดาลให้
มีความสุขมากๆในปีใหม่

พลานามัยแข็งแรง มีพลังในการทำงาน
สมหวังทั้ง การงานและความรัก
ตลอดปี ๒๕๕๒ และตลอดไปครับ

ปีใหม่แล้ว ววววววววววววววว วว.วว
000004
7 ม.ค. 2552 เวลา 14:21 น.
หายไปนานแสนนาน..

รออยู่นะคะ
เป็นไงบ้าง


คิดถึงและเป็นห่วง
002083
9 ก.พ. 2552 เวลา 22:52 น.
บุญรักษาค่ะ

คุณยายไปเป็นนางฟ้าแล้ว
ดูสิคะ ท่านนั่งมองเราอยู่

ก้าวไปข้างหน้าด้วยความรักจากท่านค่ะ


^^
003955
15 ก.พ. 2552 เวลา 19:14 น.
เป็นไง เป็นไรไป
เป็นไหง ไหงงั้น

คิดถึงมาก ห่วงด้วย
เจ๊เค้าไปไหนเนี่ย
เค้าโทรหาเจ๊ ไม่ได้เลย

เปลี่ยนเบอร์หนีเค้าเหรอ

เค้าสัญญาว่าเค้าไม่จีบพี่ภูก็ได้
แต่รับโทรศัพท์เค้านะ
000004
17 ก.พ. 2552 เวลา 15:46 น.
สบายดีหรือเปล่าครับ
คุณ..
.
.
อยู่ไหนนะ..??
.
.
หวังว่าจะสบายดีนะคุณ..^^

003604
7 มี.ค. 2552 เวลา 14:46 น.
มาทักทายตามปกติ
000004
14 มี.ค. 2552 เวลา 21:08 น.
เฮ้อ เมื่อไรจะกลับมานะ
003605
2 พ.ค. 2552 เวลา 21:34 น.
จะครบปีแล้วนะ
003605
9 ก.ค. 2552 เวลา 20:11 น.
จะสิ้นปีแล้ว พี่ไปไหนอะ ??

คิดถึง
000004
24 ธ.ค. 2552 เวลา 08:16 น.

สวัสดีปีใหม่ค่ะ..^^

จะอยู่ที่ไหน..ก็ขอให้มีความสุขนะคะ..
ว่างก็อัพมาบ้างนะ..คิดถึง..คิดถึง..
003604
3 ม.ค. 2553 เวลา 21:44 น.
สวัดดีครับผม มอส คมกริช ศรีไพรงาม เป็นหลานแท้ๆ ของคุณยาย ดวงใจ รัตนชำนอง (จริงๆนะครับไม่ได้อ้างแต่อย่างใด)
ผมก็เสียใจต่อการจากไปของคุณยายเช่นกันหลังจากคุณยายต่อสู้กับโรคมะเร็งมาถึง 3 ปี แต่ก็แน่นอนเมื่อคราวที่ต้องจากมาถึงไม่มีใครสามารถหลบหรือหลีกได้ คุณยายพบกับความสบายหลังจากต่อสู้กับโรคร้ายมา หลุดพ้นความทรมาร ความกังวลกับลูกหลานที่ทำไม่ดี(บางคน)ในที่สุดคุณยายก็หลุดพ้นจากตรงนี้ แม้ว่าคุณยายจากไปแล้วร่วม 1 ปี แต่คุณยายก็ยังอยู่ในใจผมและลูกหลานตลอดไป
มอส
26 ก.พ. 2553 เวลา 14:39 น.
ยังนึกถึงตอนที่ไปรับเจ้ามินท์ที่สระแก้วกับป้าตุ๋ยอยู่เลย
TK
2 มิ.ย. 2553 เวลา 22:42 น.
:) ไปสระแก้วมาหลายหนแล้ว ไม่รู้จะติดต่อเจ๊ยังไง เลยได้แต่ซื้อปาทังกามานั่งแทะ
000004
20 ก.ค. 2553 เวลา 09:21 น.
พี่ไม่รู้จักหนูหรอก แต่เป็นรุมเมทพี่ปูสมัยเรียน มช. นี่ผ่านมา 20 ปีแล้ว ไม่ได้เจอเจ๊ปู ( ฉวีวรรณ ) เลย คิดถึงเพื่อนคนนี้มาก พี่รบกวนหนูส่งต่อข้อความถึงพี่ปูให้ด้วยนะคะ ติดต่อเพื่อนเก่าชื่อศรีพรรณด้วย คิดถึงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 081-2093694
ศรีพรรณ
27 เม.ย. 2554 เวลา 09:14 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic