diary of realities

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

9  สิงหาคม  2549

 

แล้วแผนที่วางไว้ว่าจะไปเที่ยวน้ำตก ก็มีอันต้องยกเลิก

เมื่อคุณสามีบอกว่าขี้เกียจขับรถ ที่จริงเขาคงไม่ได้ขี้เกียจหรอก

แต่คงอยากจะไปดื่มกับเพื่อนรุ่นพี่คนนั้นมากกว่า

ว่าแล้วก็เลี้ยวรถเข้าไปที่บ้านฟาร์ม สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่

มองไปไกลสุดสายตา มีแต่สีเขียวของต้นไม้ ต้นหญ้า กับลมที่พัดมาโชยเอื่อย

แม้จะรู้สึกเซ็งๆ ในตอนแรก

แต่หล่อนว่ามันคงดีกว่าอุดอู้อยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยมที่บ้าน

 

 

 

 

ระหว่างทาง มีโอกาสได้โทรหาเจ้าน้องชายที่ไม่ได้เจอกันนานแล้ว

น้ำเสียงของมันยังสดชื่นไม่เปลี่ยน

แม้จะพอทราบคร่าวๆ ว่ามันมีเรื่องยุ่งๆ และวุ่นวายหัวใจอยู่ไม่น้อยในเวลานี้

แต่ด้วยความที่มันเป็นลูกผู้ชายแมน-แมน

มันเก็บความรู้สึกได้ดีกว่าที่หล่อนคิดเอาไว้เสียอีก

ถึงกระนั้นก็เถอะ หล่อนยังอดเป็นห่วงมันไม่ได้อยู่ดี

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หนึ่งวันธรรมดาที่ชีวิตไม่ได้มีเรื่องราวอะไร

ดูเหมือนเราจะมองเห็นภาพความทรงจำเก่าๆ ได้ชัดเจนกว่าที่เคยนะ

คุณว่ามั้ย???

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ความเงียบ..."

มันอยู่ในลิฟท์ ขณะเราขึ้นไปกับคนแปลกหน้า

มันอยู่ในรถ 2 แถว หลังจากเราสบตากับคนที่นั่งตรงข้ามไป 2-3 ครั้งแล้ว

มันอยู่ในโรงหนัง ก่อนหนังตัวอย่างจะมา

มันอยู่ใต้ท้องทะเล ขณะเราดำน้ำ

มันอยู่ในห้องสมุด

มันอยู่หลังเสียงแก้วแตก

มันอยู่ในห้องเรียน หลังจากครูถามว่า มีใครสงสัยอะไรมั๊ย

มันอยู่ในบ้าน ตอนเราเดินปิดไฟทีละดวง ทีละดวง ก่อนเข้านอน

มันอยู่ระหว่างคน 2 คนที่ไม่เข้าใจกัน

 

อุดม แต้พานิช

 

 

 

 


.. เวลาที่มีเป้าหมายในการหายใจ ช่างมีความสุขในการมีชีวิตจริงๆ ..
มีสายลมเย็น

มีเขา...

แต่ทำไมมีความเหงาเข้ามาแทรกขั้น
002952
10 ส.ค. 2549 เวลา 10:33 น.
^___^

000230
Mus
10 ส.ค. 2549 เวลา 13:08 น.
^^
001120
10 ส.ค. 2549 เวลา 20:54 น.
^
^

ยิ้มไรเมิง
002952
10 ส.ค. 2549 เวลา 20:58 น.
ยิ้มไม่ได้เหรอ
000876
♡ C03 ♡
10 ส.ค. 2549 เวลา 21:17 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic