diary of realities
18 August 2006
เหมือนสายฝนที่หล่นในฤดูหนาว แต่เราก็บอกกันและกันได้แล้วว่า
เรามีร่มของตัวเอง ถ้าเดินในร่มเดียวกันแล้วมันเปียกจนเป็นหวัด
เราก็ไม่เสียใจที่เราได้ทิ้งร่มคันนั้น
ปล่อยชีวิตให้ผ่านการเปียกฝนและเป็นหวัดบ้าง
จนในที่สุดก็รู้ดีว่า เราจะหลบฝนได้อย่างไร
บางทีเมื่อฝนตก"แค่ใจอุ่นๆ สักดวง ก็เพียงพอแล้ว"
"วาดวลี"
ถ้ามีอะไรมาทำให้คุณหัวเราะ
ทุกวันหลังจากนั้นจะเป็นวันดีสำหรับคุณ
ขอบใจนะ^^
.. เวลาที่มีเป้าหมายในการหายใจ ช่างมีความสุขในการมีชีวิตจริงๆ ..
(นอกเรื่องนิดนึง)
;')