หลายวันมานี่ อาการหายใจแล้วเจ็บชายโครงด้านขวาของคุณกลับมากำเริบ
จะเอี้ยวตัวแต่ละที คุณบอกว่ามันทรมานเหลือเกิน
แต่คุณว่า คุณยังไหว และไม่เป็นอะไรมาก
แต่ไม่เป็นอะไรของคุณนั่นคือเป็นสำหรับหล่อน
เวลาคุณป่วย คุณเหมือนเด็กตัวเล็กๆ ที่ไม่มีพิษสง
ถึงบทที่คุณรั้น คุณก็ดื้อเอาเรื่องเลยทีเดียว
คุณมักจะบ่นอู้อี้อยู่ในลำคอ เวลาที่หล่อนชวนไปหาหมอ
เถียงข้างๆ คูๆ ไปเรื่อยว่ากินยาแล้ว อีกเดี๋ยวก็คงหาย
คุณเป็นผู้ชายตัวโตที่กลัวหมอ และเข็มฉีดยา
อย่างหลังหล่อนว่าคุณน่าจะกลัวมากเป็นพิเศษ
(ยิ้ม) นั่นแหล่ะคุณของหล่อน
ดูจากอาการของคุณเมื่อคืนนี้ หล่อนว่าคุณเป็นหนักกว่าทุกที
และไม่ว่าจะยังไง วันนี้ คุณต้องไปหาหมอกับหล่อนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
หมอทำการอุล(อัล)ตร้าซาวด์ และถ่ายภาพเอ็กซ์เรย์
ผลจากการตรวจ หมอบอกว่าเยื่อหุ้มปอดของคุณอักเสบ
มีน้ำซึมออกมาแถวชายโครง โชคของคุณยังดีที่มาหาหมอเร็ว
เพราะอาการยังไม่ร้ายแรงเท่าไรนัก
เอายาไปกิน แล้วอีก 5 วันให้กลับมาพบคุณหมออีกครั้ง
เฮ้อ ! ! ! โล่ง
หลังจากหาหมอเสร็จ เราไม่ได้ตรงดิ่งกลับบ้านเหมือนอย่างที่เคย
แต่หล่อนขอให้คุณขับรถอ้อมไปยังอีกเส้นทางเดินหนึ่ง
ต้นไม้สีเขียวๆ สองข้างทาง มันทำให้หล่อนรู้สึกดีอยู่ไม่น้อย
ฝนค่อยๆ รินเม็ด เกาะกระจกรถ หล่อนนิ่งเงียบและเขียนบันทึก
ส่วนคุณ เลือกที่จะบ่นอะไรไปเรื่อยเปื่อย เรื่องสภาพดินฟ้าอากาศ
หล่อนพยักหน้า และขานรับบ้างในบางครั้ง ที่คุณขอความคิดเห็น
คุณเอื้อมมือมาโยกหัวหล่อนเบาๆ และยิ้มน้อยๆ ที่มุมปากราวกับจะให้กำลังใจ
ยามใดที่เรามีความสุข ช่วงเวลาของความสุขมักจะสั้นเสมอ
แต่ถ้าถึงคราวที่มีความทุกข์ วัน เวลา มันกลับยาวนานคล้ายกับไร้วันสิ้นสุด
หนทางข้างหน้าระหว่างเรายังอยู่อีกไกลมั้ยคุณ???
>3<
สั้นชิ-บเผ-ง ยามทุกข์
ละยาวแสรดดดดดด
หายเร็วๆ นะจ๊ะ
อิอิ คิดถุง บลาๆ
ทั้งตัวเขาและเราเอง
^____^