ผู้หญิงคนหนึ่ง...

 

 

ผมรับปากน้องสาว วันนี้ผมจะมาเฝ้าบ้านหลังนี้ และขอให้เธอได้หลับผักผ่อน

 

ดูเหมือนที่ผ่านมา น้องสาวของผม จะพบเจอบางเรื่องจากผู้ชายในชีวิตเธอ

 

เธอมักแทนตัวเองว่า ผู้หญิงฆ่าเวลา ???

 

ไม่ว่ามุมมองของเธอ มุมมองใครคนไหน จะมองอย่างที่เธอมองตัวเองหรือไม่

 

สำหรับผม เธอก็เป็นแค่ ผู้หญิงบูชาความรัก ดั่งเด็กสาว หรือหญิงสาวคนอื่นๆ

 

 

 

....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เธอมักถามผม ทำไม เหตุใด เพราะอะไร เขาที่เธอรัก จึงทำกับเธอแบบนั้น

 

ผมไม่มีเหตุผล ผมไม่มีข้อแก้ตัว หรือคำพูดดีๆ

 

พอจะประคับประคองจิตใจเธอได้

 

....น้องสาวของผม

 

รู้ไหม ความรักกับการได้รัก แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

 

การได้รัก เราไม่จำเป็นต้องทำให้ใครคนนั้นเขารักเราก็ได้

 

ขอแค่เราได้รักเขา

 

แต่ความไม่ได้ต้องการแค่นั้น ความรักคือการที่ 2 คน มอบรักต่อกัน

 

ความรัก คือการที่ คน 2 คน เห็นคุณค่า เห็นในเนื้อแท้

 

และเข้าใจสิ่งที่อีกคนเป็น

 

ความรักคือ อด แต่ไม่ใช่การเฝ้าทนให้อีกคนเอาแต่ทำร้าย

 

อย่างนั้นไม่น่าเรียก รัก

 

 

 

....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผมได้แต่หวังเพียง เธอจะแยกแยะได้ ระหว่างเหตุผลกับข้ออ้างจากคนที่เรารัก

เราเรียกคำพูดของเขา ว่าสิ่งไหน???

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เธอไม่ใช่ผู้หญิงฆ่าเวลาของใคร ผมก็ยังเห็นด้วยกับข้อนั้น

 

พี่ชายคนหนึ่ง...

6 เมษายน 2548

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

~มัชชะกวี~